DROGE DOOS

En toch... Des te langer ik ernaar kijk, des te meer krijg ik het gevoel dat-ie er toch een beetje ongelukkig uitziet. Mijn schaamlippen hangen er maar futloos bij. Met twee vingers duw ik mijn labia een eindje uit elkaar en hoor ik een gortdroog kraken, als het verfrommelen van een bruine papieren zak. Ik doe nog een poging om oogcontact te maken met mijn inmiddels ontblote clitoris, maar in plaats van schalks en volrood naar me te knipogen vanachter mijn vaginavlees, staart hij me met een soort fletse depressiviteit aan vanuit de schaduwen van mijn venusheuvel.

Met het geluid van oud schuurpapier op dood hout druk ik mijn schaamlippen weer tegen elkaar en werp ik me met een zucht op mijn bed. Met dichtgeknepen ogen druk ik mijn neus in mijn kussen en probeer ik kalm te blijven. Het heeft echter weinig zin; in mijn fantasie doemt een presentator met een glitterjasje op, die met galmende stem de keiharde conclusie van mijn geslachtelijk onderzoek aankondigt: “Dames en heren, ze is 21 jaar oud en staat al die tijd al zo droog als een pak paneermeel! Geef haar een hartelijk applaus: Valentijn!”

Mensen kijken mij altijd met een soort nieuwsgierige bewondering aan als ik ze vertel dat ik nog nooit seks heb gehad. Tegenwoordig ben je dan ook een zeldzaam specimen als je nog maagd bent op je 21ste; de meeste meisjes van mijn leeftijd hebben hun maagdenvlies op de middelbare school al laten perforeren. Met een mengeling van jaloezie en afschuw hoor ik de verhalen van hun eerste keer aan. Eigenlijk weet ik dat die verhalen niets zijn om jaloers op te zijn: meestal gaan ze over stomdronken seks op het plakkerige toilet van een lokale discotheek met een jongen die na drie stoten zijn zielige pik uit je bloedende punani tevoorschijn trekt, rillend klaarkomt op je topje van de Vero Moda en bij wijze van bedankje een Breezer Ananas in je reet schuift. 

Nee, dan vinden die meiden die op hun vijftiende ontmaagd zijn dat ik er maar goed aan doe te wachten op ‘de juiste man’. Dan is je eerste keer namelijk pas echt ‘speciaal’. Ik glimlach dan altijd maar een beetje schaapachtig, maar stiekem ben ik woedend. Die juiste man, die laat wel godallemachtig lang op zich wachten. Waarschijnlijk heeft hij het te druk met het beffen van al die meisjes die wel een seksleven hebben. En als hij dan toch een keertje voorbij komt fietsen, lig ik daar straks bloednerveus te wezen omdat een doorsnee garnaal nog meer seksuele ervaring heeft dan ik.

Het lijkt me eerder ongemakkelijk dan ‘speciaal’. Ik word er zo moe van dat mensen automatisch denken dat mijn maagdelijkheid een keuze is. Van nu af aan wil ik een slet worden. Dat is wat ik nodig heb, gewoon veel seks met veel types. Kappen met dat slappe gedoe, tanden op elkaar en gaan met die banaan. Ik ben geil en ik wil neuken, dat begrijpt toch iedereen!