HALF HIS AGE

Zelf gaan we daar luchtig mee om. Op 1 september vierden we ons ‘Half His Age’: die dag was ik even oud als dat H. was toen ik werd geboren (ook was dit ons favoriete programma op wijlen Private Spice). Wij vonden dat supergrappig, maar niet iedereen kan erom lachen. Er wordt nogal wat gedacht over onze relatie, zoals:

“Dat meisje heeft een vadercomplex” (Niet waar)
“Die man is vies” (Alle mannen zijn vies)
“Zij heeft hem weggevist bij de moeder van zijn kinderen” (Die waren allang uit elkaar)
“Zij is op zijn geld uit” (Als ik op geld uit was had ik wel iemand uit de Quote 500 genomen)

Ook krijg ik weleens de vraag hoe dat dan is, ‘seks met zo’n oude vent’. Waar de vragensteller om zijn/haar woordkeuze eigenlijk een linkse directe verdient, plooi ik mijn gezicht in een vriendelijke glimlach en vertel ik vervolgens hoe heerlijk het met H. in bed is: “Zo’n oude vent weet tenminste wat-ie doet.” Andersom vraag ik nooit hoe dat dan is, ‘seks met zo’n studentje’, want dat vind ik onbeleefd.

Dat mijn vriend kinderen heeft en ik op mijn 21ste stiefmoeder ben, is ook iets wat mensen razend interessant vinden. Toen ik zijn zoontjes (destijds 6 en 3) voor het eerst ontmoette, zei de jongste: “Jij woont hier niet.” Die zin vormde de daaropvolgende anderhalf jaar de kern van onze verhouding. Nu is dat gelukkig anders. Met de jongens deel ik mijn liefde voor Pingu en Zelda en als ik naar een nieuwe Disney-film wil valt dat onder quality time. Ik baal er niet van als H. de kinderen heeft, behalve als ik om 7 uur wakker word van enthousiaste Wii-geluiden.

Iedere relatie heeft situatievoordelen en -nadelen, zo ook de onze. Natuurlijk is het fijn dat H. al een Echte Baan en een Echt Huis heeft. Hij spreekt vloeiend Frans en kent de lekkerste wijnen. Ook weet ik dankzij hem hoe ik mijn bestek moet neerleggen als ik klaar ben met eten (wist ik veel). Daarnaast vindt H. het heerlijk om met zijn jonge vriendin te pronken. De goedkeurende blikken die hij krijgt van mannelijke generatiegenoten – ‘goed gedaan!’ – met daarnaast de bittere koppen van hun verschrompelde echtgenotes, vinden we beiden het mooist.

Maar statistisch gezien zal H. waarschijnlijk eerder doodgaan dan ik. Dat is iets waar ik me van bewust ben en wat me op sommige momenten, als hij ziek is bijvoorbeeld, wel degelijk angst aanjaagt. We kunnen de toekomst maar deels vastleggen. Maar iemand van mijn eigen leeftijd kan evengoed ineens neervallen (ikzelf ook). Ik zou heel graag ooit kinderen willen, maar is H. daar tegen die tijd niet te oud voor? Ook met die vraag houden we ons geregeld bezig. Gelukkig heb ik altijd al gezegd dat ik jong moeder wilde worden.

Maar verder? H. is, in woord en gedaante, bepaald geen uitgezakte veertiger. Wie ons samen ziet valt zich geen 21 jaar leeftijdsverschil op, wel dat we knetterverliefd zijn. Van de stellen om ons heen zijn wij een van de stabielste en gelijkwaardigste. En als wij door onze situatie meer ons best moeten doen om ‘bij elkaar te blijven’, zullen we dat zeker doen. Zo gaat dat namelijk met liefde.