MAMA-TANKEN

Als hij na twintig minuten zijn fiets voor zijn huis vastzet, ziet Joris dat moeders licht nog brandt. Fijn, denkt hij, daar heeft hij wel behoefte aan. Zo nuchter mogelijk stapt hij naar binnen. In gedachten ziet hij de borsten van Iris voor zich. Joris opent de slaapkamerdeur. “Dag zoon,” klinkt moeders warme stem. “Heb je nog een beetje nadorst?”

“Dag moeder.” Joris trekt zijn broek en shirt uit. Moeder slaat de dekens weg en trekt één van de spaghettibandjes van haar nachtjapon los. Ze haalt een warme, platte borst naar voren. “Hoe was het vanavond? Waren er nog leuke meisjes?”, vraagt moeder terwijl Joris zijn lippen om haar zachte tepel zet en begint te zuigen. Ze streelt Joris over zijn plakkerige haar, net als vroeger. “Hmm-hmm,” humt Joris, en hij denkt aan de borsten van Iris. Mmm, lekker.

Te bizar voor woorden? Niet als het aan de moederkloeken van Tiet Zat ligt. Tiet Zat is een organisatie met een ongelooflijk stomme naam, die pleit voor het langer geven van borstvoeding in Nederland. Een voorlichtingsfilmpje met tekst en uitleg staat op YouTube. Daarin vertellen halfgare bakvissen met een zangerige stem en dat typische, hooghartige ik-weet-het-beter-toontje over hun positieve ervaringen met langer borstvoeding geven. Een van de moeders heeft het over ‘mama-tanken’.

Vervolgens komt er een kinderarts in beeld met een grijns die nog het meest aan de Cheshire Cat doet denken. “Nou, in mijn praktijk zie ik dat er heel veel andere manieren zijn om een kind klein te houden en afhankelijk van je te maken,” glimlacht deze vrouw, waarmee ze doelt op de these dat je met langer borstvoeding geven je kinderen bewust ‘klein houdt’. Haar lijst met voorbeelden (duimschroeven, waterboarding, antivries) is waarschijnlijk uit het filmpje geknipt. Ik zou mijn kind zijn/haar hele leven borstvoeding geven als ik daarmee de garantie zou hebben niet in handen te vallen van deze arts, maar oké; ieder zijn ding.

Gemiddeld geeft een Nederlandse moeder zo’n zes maanden exclusieve borstvoeding. Tiet Zat pleit voor langer. Veel langer. Een van de aangevoerde argumenten is dat het in andere culturen (lees: ontwikkelingslanden) heel normaal is om langer borstvoeding te geven. Wat Tiet Zat er vervolgens niet bij zegt is dat er in die andere culturen sowieso weinig ander voedsel aanwezig is om zo’n kind te geven, en dat het kind vaak bij wijze van toetje meteen een slokje HIV meepakt. (Hoorn van Afrika, iemand?) Zo lang mogelijk borstvoeding geven is de norm, wie dat niet voor elkaar krijgt is eigenlijk gewoon een faalhaas.

“Er gaat niets boven zo’n klein meisje rond te hebben lopen en te horen vertellen hoe fijn het is om bij jou te mogen drinken,” zegt Miss Mama-tanken aan het einde van het filmpje nog eens, waarna een andere muts nog eens benadrukt dat het niet vies is.

Ooit vertelde een oudere vrouw mij, kroegsgewijs, hoe ‘lekker’ het was om borstvoeding te geven. Beter dan klaarkomen, zo vond zij. Waar ik volledig over mijn nek ga, is Tiet Zat ook over dit incestueuze aspect mild. Maar ik niet. Ik zie meteen voor me wat voor Jorissen je krijgt als je te lang doorgaat met je mama-tanken. Mmm, lekker.