LINGERIEDEMONEN

Helaas zijn er ook types die geen enkele schaamte voelen omtrent hun afwijkende seksuele voorkeur. Mensen als Rob Heilbron, bijvoorbeeld. Deze flamboyante zestiger, die even wortelkleurig als omstreden is, richtte in 2007 het lingeriemerk Sapph op, en sindsdien kun je geen meter over straat lopen zonder geconfronteerd te worden met een tot in de haarpuntjes gephotoshopte snol die je vanaf haar billboard vraagt of je al klaar bent voor de zomer, voor kerstmis, etc.

Natuurlijk zorgden Heilbrons gladgepoetste en schaarsgeklede modellen in het verleden al voor een hoop commotie. Feministische activistes waren kwaad vanwege de voorstelling van de vrouw als karakterloos seksobject, kuise moslimbroeders krabten gegeneerd aan hun baard door al die opgepompte borsten op straat en leden van de obesitasvereniging balden woedend hun mollige vuistjes omdat ze onzeker werden van de gephotoshopte wespentailles. 

Zelf heb ik met al deze dingen niet eens zo'n probleem. Voor mij kunnen er niet genoeg plaatjes van schaarsgeklede vrouwenlichamen op straat hangen, want schaarsgeklede vrouwenlichamen zijn gewoon heel erg fijn om naar te kijken. En daarbij is Photoshop een geweldig middel om de grauwe werkelijkheid wat mooier te maken. Ik heb echt geen behoefte aan modellen met realistische vetuitstulpingen onder de armen en realistische scheeruitslag in de schaamstreek.

Maar bij Sapph gaan ze te ver, veel te ver. Ze veranderen hun modellen in onmenselijke monsterwezens, met een huid van plastic, enorme klauwhanden zonder knokkels en boze ogen met veel te wit oogwit, waardoor ze je aankijken alsof ze je hoofd eraf willen bijten. Ik kan me niet voorstellen dat iemand ze daadwerkelijk aantrekkelijk vindt: ze zien eruit alsof ze geen millimeter meegeven als je ze aanraakt en naar smeltend plastic gaan ruiken als je seks met ze hebt. Ik word elke keer bloednerveus en een beetje misselijk als ze me zwijgend aanstaren vanuit bushokjes, met hun lege killerogen. Ze zijn doodeng, het zijn een soort opblaaspoppen uit de hel. En dan is de lingerie die Sapph maakt ook nog eens een matig Marlies Dekkers-aftreksel, en Marlies Dekkers maakt om te beginnen al afschuwelijk lelijke bh's. Het hele merk lijkt meer een zwak excuus voor Rob Heilbron om zich te omringen met modellen uit de wat dubieuzere segmenten van de modewereld.

Ome Rob moet vooral doen wat hij niet laten kan, want nogmaals, ik gun iedereen zijn fetisj. Als hij nou ontzettend geil wordt van evil plastic seksdemonen, dan moet hij vooral meisjes met plastic borsten en weinig gêne blijven importeren, ze in een privéstudio laten fotograferen en tot zijn angstaanjagende ideaalbeeld laten photoshoppen. Wat mij betreft behangt hij zijn hele villa met levensgrote foto's van deze doodenge wijven. Ik zou het alleen heel erg op prijs stellen als hij zijn perversiteiten vanaf nu op een besloten landgoed uitleeft, in plaats van ze op te dringen aan heel Nederland. 

Foto: Amarens Eggeraat                                             Illustratie: Sacha Hilhorst