DE ONDRAAGLIJKE HIPHEID VAN DE COFFEE COMPANY
JAN 18 2012MARIJN SIKKEN
20 COMMENTS
De lay-out van de ruimte waar ik binnenkom is strak. Futuristisch. Het welbekende kleurenmenu boven de toonbank, van zachtpaars naar bevrorenlippenblauw, bepalen de verder klinisch verlichte ruimte. Het plafond is hoog. Om mij heen zitten MacBooks Air met hun aangegroeide hipsters. Ze tweeten hardnekkig. Sommige meisjes dragen zulke kort afgeknipte spijkerbroekjes dat de broekzakken eronderuit piepen. Ze maken foto’s die waarschijnlijk onder de hashtags #CoffeeCompany, #Waterlooplein en #attentionwhore terug te vinden zijn. Anderen dragen een kek hoedje, ook al zijn ze binnen. Wat vinden ze zichzelf leuk. Iedereen hier vindt zichzelf leuk.
Er is iets met de Coffee Company. Alles hier lijkt decor, zelfs de mensen. Het voelt bijna alsof ik in een kijkdoos zit, een naargeestige droomwereld of parallel universum ben binnengestapt—een parallel universum waar genetische manipulatie of koffie er kennelijk voor heeft gezorgd dat de aarde uitsluitend wordt bewoond door sociaal aangepaste robots. Zo ook het meisje van de bediening, dat me begroet alsof we elkaar al jaren kennen. Griezelig.
Ik bestel een zwarte koffie.
“Een Americano?”, vraagt ze, nog altijd dolenthousiast. Zelfs haar wimpers zijn keurig gescheiden, met haartjes die precies even lang en even zwart zijn.
“Which size?”
“Een gewone, alsjeblieft.” Zou ze tijdens het koffiezetten weleens een scheet laten, vraag ik me af, of ontploft ze dan gewoon en wordt ze vervangen door een nieuw exemplaar?
“Één medium Americano, komt eraan! Next!” Dan glimlacht ze al naar degene achter mij.
Het idee dat dit meisje, met die lange wimpers en die stomme Engelse termen, een decorstuk zou kunnen zijn, of erger nog: een projectie; en dat ze zomaar in duizend stukjes zou kunnen breken of spontaan op zou lossen in het niets, laat me niet meer los.
Met een beker koffie in mijn handen zoek ik een zitplaats. Waar je in sommige café’s of lunchrooms denkt dat je daar wel lekker in de vensterbank zou willen kruipen, met een boek of een blaadje erbij, hebben ze bij de Coffee Company al kussens voor je neergelegd. Op strategische plekken zijn kranten en tijdschriften verspreid; ouderwetse leunstoelen en donkere leren banken vormen het zitgerei. Hier schenken ze hun dranken in keramiek. Alsof iemand weet wat ik wil nog voor ik het zelf weet, mijn gedachten kan lezen—het voelt ALSOF IK VAN BINNENUIT WORD VERKRACHT DUS.
Voorzichtig neem ik een slok van mijn koffie, en ja hoor: hemels. Uniek. Opeens begrijp ik het. Ik zie het. Mijn haar begint te glanzen en zit beter dan een slok geleden, mijn glimlach is rechter en oprechter dan zonet. Ik haal mijn iPad tevoorschijn en plaats een spontaan opgekomen tweet.
Zometeen tover ik een kek zwart hoedje tevoorschijn dat ik nooit meer af zal doen. Het komt allemaal door die koffie, die niet alleen koffie meer is. Het is groter. Het is een lifestyle. De Coffee Company. Met elke slok die ik neem stroomt er iets uit me weg—iets onmisbaars, een ziel ofzo. Ik zou hier kunnen wonen en scherpe blogs kunnen afwisselen met hilarische statusupdates. Alleen dit, omringd door hipsters met gelijksoortige gedachten. En liters, liters koffie.
Nee! Met een klap zet ik mijn beker op tafel. Ik spring op. Als een ninja ontwijk ik de hipsters, ik vlieg zowat naar buiten en red mijn geest. Net op tijd—ze hadden me bijna. Achter mij moet de Coffee Company nu in duizenden stukjes breken. Nep blijken, een projectie of een droom. Er gebeurt niets. Of toch? Er komt iemand naar buiten. Een Coffee Companier, breed glimlachend. Ik zie zijn witte tanden door het deurglas heen. Horen tanden van koffiedrinkers geen aanslag te hebben, al is het maar een beetje? Ik begin te rennen.




READER COMMENTS
Jan 18 2012
hahah dope stukje man keep it up !! is toch geen stiekee reclame voor starbucks
Jan 18 2012
Hahahahaha hier moest ik zo om lachen
Jan 18 2012
Héél tof stuk!
Jan 18 2012
Hey! Marijn! Ik drink geen koffie, kom ook niet bij de coffeecompany, maar oioioi wat ben jij een verbitterd wezen zeg. Yuk! Je schrijft: iedereen hier vindt zichzelf leuk. Vervelend he? Dat jij jezelf niet leuk vindt. Het lijkt mij ook moeilijk om door het leven te gaan als iemand die mezelf niet leuk vind. Gelukkig ben ik erg blij met mezelf, vrolijk, net als t meisje achter de balie die jou wellicht oprecht vrolijk begroet, met haar mooie wimpers. Wat is er nu weer mis met mooie wimpers hebben? Zij heeft misschien geen reden om zo verbitterd door het leven te gaan als jou. Zij geniet waarschijnlijk van haar baan, en van alle vrolijke mensen om zich heen. Heb je echt niks beters te melden dan een goed verzorgde meid afkraken? Walgelijk ventje moet jij zijn, in alle opzichten negatief in t leven. Schrijven kan je wel trouwens! Ren inderdaad gauw weg uit de coffee company, want t zou je toch maar overkomen dat je je 1 moment in je leven gelukkig zou voelen! Ik wens jou GEEN plezier in je leven toe, zodat je je voelt zoals je je kennelijk wilt voelen. En zodat je in je niet leuke leven vermakelijke, sarcastische stukken kunt schrijven voor alle mensen die ook niet van het leven willen genieten.
Jan 18 2012
Leuk stuk :) vind wel dat je wat verbitterd overkomt... Ik begrijp die hele irritatie om de hipsters / indie cultuur niet. Mensen hebben bepaalde interesses, dragen kleding die zij leuk vinden en luisteren muziek waar ze van houden. En daarom dan toevallig onder de label hipster vallen... Ik snap waarom mensen elkaar hokjes proppen en etiketten opplakken. De wereld zou anders een ongeordend zooitje zijn die niemand begrijpt. Klopt dat 'hipsters' een voorliefde hebben voor koffie, social media, kort afgeknipte broekjes, baarden, Ray-Ban brillen zonder sterkte etc. etc. Wat is daar zo erg aan?
Jan 18 2012
Hilarisch!!!! ps: Deze gevatte opmerking is buiten mijn Coffee Company uren.
Jan 18 2012
heerlijk om je stuk te lezen, ik begrijp, voel, en leef met je mee... ik ken de coffeecompany van binnen en buiten. Maar het zal nooit een huiselijk/ alternatief/ bruin coffee huis zijn. helaas lopen er zo veel ´hipsters´ rond op straat/ winkels/ café´s. heerlijk om te zien hoe nep mensen willen zijn.. schaapjes.. leuke schrijfstijl ook!
Jan 18 2012
Held. Heerlijkheid. Love it. Jij kan schrijven. Jij kan briljante situaties neerzetten en hilarisch beschrijven. Meer van dit graag!
Jan 19 2012
@Goldy: als Marijn nu gewoon mag schrijven wat ze wil, want dat kan ze. Kun jij dan je kromme zinnen bij je houden? @Marijn, je bent een topgozer! Als je een vrouw was zou ik verliefd op je zijn geweest!
Jan 19 2012
Het mooiste vind ik dat gedacht wordt dat Marijn een man is.
Jan 19 2012
ze heeft het nog niet eens gehad over het belangrijkste: de koffie. die is slecht, duur en slap.
Jan 19 2012
Volgens mij ken ik haar ergens van..;-)
Jan 22 2012
Huh, wat een raar stuk dit. Hoezo denk jij aan genetische manipulatie en verkrachting als je een kop koffie gaat drinken? Je grap over de 'ik wil gewone koffie maar dat kan niet, mhehehehehe' is ook een beetje achterhaald. En als je niet houdt van mensen die hip doen met zwarte hoedjes, iMacs en ander soort hipster uitingen, wat nu eenmaal veel voorkomt, wat doe je dan in Amsterdam? Waarom ga je dan niet in Enschede of het zuidelijkste puntje van Limburg wonen? Ik bedoel het niet gemeen, maar dit stuk is heel verbitterd en overdreven en volgens mij is dat niet terecht.
Jan 22 2012
http://i3.kym-cdn.com/photos/images/original/000/039/080/5008_9c00_420.gif
Jan 24 2012
Ja, maar gelukkig is het wel KANKERLEUK in al zijn verbitterdheid!
Jan 24 2012
Wat een verbitterd stuk zeg! Lekker makkelijk om alles zo de grond in te trappen. Zegt meer over jou dan over alles waar je zo over aan het zeiken ben. En de service is te vrolijk? Wat wil je dan, geholpen worden door mensen die het geen shit kunnen schelen en met een chagrijnige kop voor je staan? Als dat het geval zou zijn geweest had je daar waarschijnlijk ook wel iets over te zeggen gehad. Ik zou proberen eens wat optimistischere stukjes te schrijven, misschien wordt je daar zelf dan ook wat vrolijker van.
Jan 26 2012
Ik hoop van harte dat dit stuk ironisch moet zijn, dan kan ik er nog wel om lachen. Verbitterdheid is een goede kennis van mijzelf, daar zal ik dan ook maar niet over beginnen. Maar lieve Spunkers, kunnen we het fenomeen ´Hipster´ nu laten gaan? Te veel woorden zijn aan deze term, die iedereen krampachtig probeert te definiëren, verspild. Het is een uitgekauwd onderwerp. Liever lege pagina's dan nog meer stukjes over hipsters, subjectieve wezens, die volgens mij alleen worden geschreven bij gebrek aan inspiratie. In plaats van elk, door jullie benoemd, hipster-event, -cafe, -winkel te schofferen zouden jullie ook dit achter jullie kunnen laten en verder gaan met andere onderwerpen. En met jullie leven. Ik weet nu heus wel dat er mensen zijn die met de trends meegaan, dat jullie je daarvan wanhopig proberen af te scheiden, I get the point, move on!
Feb 07 2012
Wat een gezeik zeg, verbitterd, niet verbitterd, hipster, geen hipster, dit is een grappig stukje. Doe niet zo moeilijk!
Apr 19 2012
Whoaaaaa hilarisch! Ik zie dit stuk nu pas. Echt ZO herkenbaar. Van dat plastic-fantastic, net iets te ver doorgetrokken hippe gedoe dat daardoor een soort van uberfout wordt... geweldig!! Props voor Marijn dus. Ik ben het echt 200% met je eens.
May 11 2012
Wat een heerlijk stuk! De coffee plaza bij het van limburgstirumplein is een stuk leuker. Koffie heet gewoon koffie, mensen uit de buurt komen er en de sfeer is gemoedelijk. Het is een stuk persoonlijker en het personeel is naar mijn gevoel oprecht vriendelijk. De reacties van sommige mensen zijn een beetje van het niveau 'telegraaf/ad/nu.nl'
LAAT EEN BERICHT ACHTER