VALENTIJNSMEDLEY

FEB 14 2012
SPUNK
4 COMMENTS

Alle Spunkers verklaren openlijk hun liefde. Happy Valentinesday bitches!

 

Lars:

Ik heb geprobeerd het te ontkennen, te verzwijgen. Alsof liefde iets bedwingbaars is. Maar nu, op deze jour d’amour, kan ik het niet laten. Ik ben verliefd, hevig verliefd op jou: koffiejuf in het atriumcafé van de Universiteit van Amsterdam. Wanneer ik met mijn ochtendsmoel om een cappuccino smeek, ben jij het die mijn hart sneller doet kloppen. Als katers ziektes zouden zijn, dan was jij mijn cliniclown. De klank van je naam neemt me mee in een onstuimige zee van dark roasted espresso: Marina. Mijn baristaprinses.

 

 

Haro:
Mijn liefdes zijn voetballers en zij was Wamberto: klein, geen balgevoel, zelden bij Concerto.
Ze was zo snel als de wind, is wat ik je zeg. Ze kwam aanwaaien en woei weer weg.

 

 

Amarens:
Elke maand, als de maan vol is en ik leegloop van ellende, ben jij er voor me. Nooit ben je te beroerd met je katoenen heerlijkheid tussen mijn zeurende schaamlippen te duiken en al mijn klonterige bloed en baarmoederslijm in je op te nemen. Met geen stukje absorberend materiaal op de hele wereld ben ik zo intiem als met jou, OB-original, jij sneeuwwit minifallusje. Ik hou van je.

 

Heather:  

Lieve Stephan, Javier, Tommaso, Ole, Brando, Luke, Stuart, Kevin, Frederik, Laras, Ron, Rowan, Gabriel, Guido, Tommy, Glenn, Vincenzo, IJsbrand, Russel, Eelco, Allessandro, Germain, Cedric, Damien, Victor, Joost, Federico, Engel, Nino, Amarens, Tobias, Louis, Giovanni, Calum, Daan, Marko en vele anderen. Ik vond zoenen met je werkelijk heerlijk. Heus waar. Maar verliefd zal ik nooit worden. Wel hoop ik dat je me op een dag misschien ontmaagd.

 

Alle liefs,

Je niet zo stille, niet-aanbidder.

 

Souf:

Ik ken je al sinds ik het me kan herinneren. Mensen hebben je weleens arrogant genoemd, maar ik verdedigde je en zei dat je zelfvertrouwen had. Toen ik een vriendin kreeg, was je begripvol. Je hebt zelfs een handje geholpen om ons bij elkaar te brengen. Ik heb laatst nog een portret van je getatoeëerd en daarmee heb ik mijn liefde vereeuwigd. Amsterdam, wil je mijn Valentijn zijn?

 

 

Daan:

Jij bent die ene shinende stoeptegel op de Dam. De enige die nog niet voor de rest van haar stoeptegelleven is verziekt door de half gefossiliseerde kauwgom van afgunst, zonde en lelijkheid. Zo puur. Ik heb niemand anders nodig. Met zijn tweeën zijn we gewoon gelukkig.

 

 

Derek:

Vrolijker dan Herman van Veen toen hij de anthem van Alfred Jodokus Kwak inzong. Altijd. Je maakt mij vrolijk, op welk moment van de bijna 24 uur per dag je ook te zien bent. Andere mannen die hun haar blonderen kan ik niet uitstaan maar jij, jij bent anders. Met je montuurtje. Sta je daar een beetje in je bakkerijtje, taarten en appelflappen te bakken. En hoe! Liefde Rudolph, niets dan liefde.

 

 

Joeke:

Neem me mee, neem me mee op reis
Til me op, en glij over het ijs
Ik ben misschien geen meid
Maar wacht maar tot je met me vrijt
Ik veeg mijn billen af dus aan je pik
daar zit geen schijt
Please neem me mee-ee-ee-ee-ee

 

 

Sacha:

Of je dit leest of niet, ik moet het kwijt: ik hou van je. Deze Valentijn zal ik weer met je doorbrengen (onze vierde alweer!), blonde lieverd van me. Heerlijk samen op de bank. We kunnen een romantische komedie kijken, ik weet dat je daarvan houdt. Ik moet alleen niet weer vergeten om je eten te geven.

 

 

Fleur:
Lieve Nick (van Simon),
Vanaf mijn zestiende keek ik dagelijks naar gesubsidieerde hoogstandjes als Sterren.nl, Jan Smit: De Zomer Voorbij en natuurlijk de eigen reallifesoap waarin jij wekelijks schitterde. Nu The Voice een internationaal succes is, heb ik eindelijk een legitieme reden om naar je te kijken. Ik zwijmel weg bij jouw Oerhollandse bakkes en zelfs Martijn Krabbé wordt draaglijk als ik jou luttele seconden later in de camera zie smizen. Nick (van Simon), wil je alsjeblieft een broodje paling met me eten?

 

 

Mathilde:

Elke week kom ik in je. We beginnen langzaam, gaan steeds sneller. En uiteindelijk komen we altijd. Ik weet dat ik voor jou een van de velen ben, maar jij bent voor mij als geen ander. En ik zal er altijd voor jou zijn, mijn lief.

 

 

Marijn:

Du,
Wildwoeste oerman met je borsthaar en je vlammenwerper. Deine Größe macht mich klein. Naast jou verpietert elke andere kerel, ook je bandgenoten. Jij bent de ultieme alpha - zelfs al word je nu wat pappig. Wanneer ik Bück Dich hoor, zak ik door handen en voeten en steek ik parmantig mijn aars in de lucht - ik bedoel: dat zegt toch iets? Maar jij bent Duits en wereldberoemd en ik niet en o ja, ik ben bezet. En toch. Misschien. In een ander leven. Heirate mich. Bestrafe mich. Ik wil alles.

 

 

Younes:

Het gebeurt allemaal na de voetbal. De spanning als we onze kleren uit doen. Het zien van een penis. Sissend water. We kijken naar elkaar door opkomend stoom. Iemand wast zijn geslachtsdeel hardhandig. De ander zeept zijn oksel in. Af en toe hoor je de akoestiek van vlak hand op vlees. Mensenvlees. Er wordt gelachen. Dit is een geintje. Jongens onder elkaar. Ik geniet. Iedereen geniet. Hiervoor zijn we op voetbal gegaan. Dit is liefde.

 

Olivier:

Lieve Ryan,

Bromance, mancrush, bromoseksualiteit. Al deze beschrijvingen vallen in het niet bij wat ik denk dat wij kunnen hebben. Jij en ik, samen in een snelle auto de horizon tegemoet rijden en de stilte het woord laten voeren. Jouw rechterhand op de versnellingspook, en mijn linkerhand daar bovenop.
P.S. Ik bedoel er niets gays mee ofzo hoor. Tenzij je dat wilt natuurlijk, dan is het cool.

 

 

Marko:

Ik maakte telkens iets bijzonders mee
wanneer ik mij weer zag.
Mijn stralend gelaat scheen mij toe
in de spiegel van de ruit.
Ied’re keer opnieuw en ied’re nieuwe dag,
denk ik bij mezelf ‘wat zie ik er goed uit!’

 

 

Stan:
Lieve Marijn en Fleur,
Rozen zijn rood en bedankt dat jullie dit artikel hebben samengesteld.