PLEASURE WORKS!

Als de deuren worden geopend penetreert de bewegende massa zich als een gigantische penis de galerie in, die is omgetoverd tot een enorme vagina. Eenmaal binnen word je als bezoeker dan ook direct overmand door een zacht en warm gevoel.

Om mij heen worden handen joviaal geschud en wangen innig gekust. Het wordt duidelijk dat ik mijzelf begeef in een kunstgezelschap. Bezoekers beginnen geleidelijk met het bekijken van en het snuffelen aan de kunstwerken, zoals een chef-kok die zijn amuse proeft. Wanneer ik bij een bloem sta te kijken, die is opgebouwd uit een serie close-up foto’s van het vrouwelijk geslacht, komen tijd en ruimte even te vervallen. Onderhuids is er de opwinding, ik fantaseer.

Met ingehouden buik en op mijn tenen staand, loop ik als een balletdanseres door naar het volgende kunstwerk. Ik wil geen herrie maken, dat soort dingen doe je niet in een galerie. Kunstdingetje. Als mijn aandacht wordt getrokken door een foto van een neonkleurige hak die wel heel mooi afkleurt tegen de fluorescerende roze achtergrond, probeer ik de foto te begrijpen. Kijkend naar deze damesschoen worstel ik met mijn eigen identiteit. Ik filosofeer. Wat is de gedachte hierachter? Medebezoekers beginnen met mij te discussiëren. We worden rood en wijzen naar de foto.

Één van de kijkers raakt de foto uit frustratie bijna aan. Het blote oog ziet een schoen, maar is dit wel een schoen? Misschien is dit wel een brood of een pak vla. Dat is de romantiek van kunst. Het kan alle kanten op. Na drie uur lang driftig te hebben gefluisterd neem ik mentaal geknakt afscheid van dit kunstwerk. Niemand die het wist. Een tragisch besef: voor de leek is het begrijpen van kunst net zoiets als het vinden van de G-spot. Het lukt je bijna nooit.  

Pleasure Works! is nog tot 5 november te bezichtigen in de WM Gallery te Amsterdam.