INGEWANDEN

Dat is zo’n beetje waar ik aan denk bij orgaandonatie. 

Smeer ik vandaag pindakaas of eiersalade op mijn boterham? Smelt ik mijn hasj door mijn warme chocolademelk, of rook ik het dit keer gewoon op? Het leven zit al zo vol met moeilijke keuzes. Laat staan dat ik wil denken aan het volgende lugubere vraagstuk. Gun ik een ander mijn nog warme, kloppende ingewanden na mijn ongetwijfeld voortijdige dood?

Wie weet kom je het walhalla niet eens in zonder lever of ogen. Sta je daar zonder huid, tong of hart een beetje te branden in de hel, uitgelachen door alle slimmeriken die in hun aardse leven NEE invulden.

Onzinargumenten natuurlijk, dat weet ik wel. De vraag naar verse harten, levers en oogbollen is namelijk veel groter dan het aanbod. Daardoor gaan mensen dood die anders in leven waren gebleven. Bovendien hoop ik stiekem ooit zelf een nieuwe lever te bemachtigen. En hypocriet ben ik zeker niet.

Daarom beantwoord ik vandaag De Keuze met een volmondig JA. Ik gun mijn ingewanden aan een ieder die ze wil!