ÉéN ZUSJES

De zussen hebben tot hun 37e altijd samengeleefd, totdat Liesbeth een vriend kreeg, waar de mooie documentaire L. A. Raeven – De Verbeelding Voorbij over gemaakt is. Voor het eerst van hun leven gaan ze uit elkaar. In de aflevering van 24 uur met... zijn ze voor het eerst weer een etmaal bij elkaar.

Tot het kijken van de uitzending en de documentaire leek het mij geweldig om deel uit te maken van een meerling. Mijn wederhelft(en) en ik zouden als Hielke en Sietse Klinkhamer of Kwik, Kwek en Kwak dagelijks de grootste avonturen beleven. Dat er ook een keerzijde aan een tweelingbroer zat, was niet in me opgekomen.

Als tweeling heb je altijd vergelijkingsmateriaal. Dit uitte zich bij de zussen in een vergaande concurrentiestrijd. Ze vertellen openhartig over de anorexia waar ze beiden aan leden en de gekte die daarmee gepaard ging. Het ging zover dat wanneer één van de twee had overgegeven, zij haar eigen braak moest opeten.

Ik vond het moeilijk om de onderlinge verhouding te pijlen. Het is geen liefde, het is geen normale zus/zus-verhouding en het is ook geen vriendschap. Toch zijn ze op elkaar aangewezen. Ze zijn onaardig tegen elkaar, maar toch lijken ze niet zonder elkaar te kunnen. De zussen lijden aan liefdesverdriet. Bij Liesbeth uit zich dat in hard en gemeen gedrag, Angelique daarentegen buit haar eenzaamheid en zieligheid uit door het slachtoffer te spelen.

De Jong vergelijkt de situatie waarin hij met de zusjes zit met een roman, maar nee, in romans is de verhouding tussen tweelingen niet gebouwd op jaloezie en concurrentie, maar op moed en vriendschap. Wat ik zag was geen roman, het was echt. L. A. Raeven is non-fictie.