Schaatsen: Bal der Piemels
Jaantje en haar moeder genieten met rode oortjes van het WK schaatsen. Uitgebreid analyseren ze de strak ingepakte schaatsersslurven. Van de hamer van Kramer tot de fluit van Tuitert. Welke piemel haalt het podium?
Het is een fascinatie. Een obsessie. Een verslaving waar ik het liefst een hele studie op zou baseren. Zowel een verwondering over hét ding des levens als een verbazing; ben ik de enige die hierover nadenkt? Waarom grijpt Ria Visser de kans niet om zich compleet uit te laten over vormen, groottes en onderdelen? Weekend na weekend zit ik me op de bank te verkneukelen, samen met mijn moeder, om de hilarische pakketjes in de pakken van De Schaatsers. Klaar voor de start kijken al die balletjes en weggefrummelde piemels me namelijk altijd recht in de ogen, dus verontschuldig me mijn hersenspinsel: welke piemels halen het podium?
De Kramer-Hamer
Tja, wie kent 'm niet. De held aan wie ik tegenwoordig mijn achternaam link (ja, met een K, net als Sven) schaatst zijn rondjes nog altijd onverslagen. Maar wint hij ook de piemelrace? Zijn pootje-overs moeten vloeiend zijn, feilloos, en dan zit zo’n slurfje gewoon gigantisch in de weg. Maar Sven kabbelt de bochtjes door en zelfs op de rechte stukken is er geen spoor van piemel te zien. Dan lijkt het driehoekje meer op Paulien van Deutekom die veertien scheerbeurten heeft overgeslagen. Hoe kan dat? Stond hij vooraan toen het uithoudingsvermogen werd uitgedeeld en was hij daarom net te laat bij het verdelen van de dildoformaten? ‘Maar Jaantje, weet je wat ik dus ontdekte,’ redde mijn moeder me uit mijn overpeinzing, ‘hij lijkt wel niks te hebben, maar zodra hij op het podium staat, hángt er toch een druiventros tussen z’n benen!’ Ze had gelijk. Schijn bedriegt. Sven wint, wat mij betreft, ook deze competitie. Niet alleen heeft hij the whole package, ook zorgt hij voor verrassingen en intrige.
Svens concurrent die nog enigszins in de buurt komt op schaatsgebied, Havard Bokko, draagt een nogal allesverhullend pak. En let er maar eens op; een pak spreekt boekdelen. De Canadezen bijvoorbeeld (denk aan Denny Morrison) dragen een vreemd, metaalachtig pak dat met een flapje doet insinueren dat er helemaal niks zit. Daartegenover staan de Chinezen die een schaatspak dragen van een andere grijstint, waarin er wel hele bulken zichtbaar zijn. Uit Azië spotten we nog meer groots: de Koreanen zijn ook rijkelijk bedeeld. Daarom zijn we thuis fan van de 500 meter sprint: veel valse starts, veel verschillende kandidaten en piemels van over de hele wereld.
Tuitert’s fluit
Wouter Olde Heuvel mist niet alleen een eervolle podiumplaats op de afstanden, hij slaat de piemelplank ook net mis. Hoewel het soms lijkt alsof hij wel iets heeft hangen, vaak verhult hij zijn eventueel aanwezige bobbel. Hij blijft voor mij een mysterie. Ook een opmerkelijk geval uit Nederland is Erben Wennemars. Hij draait al jaren mee en verveelt zelden. Een buikschuiver hier, een schouderblessure daar en dat alles met een ruim gevulde broek. Misschien is dat wel de reden waarom hij zo gigantisch gênant viel tijdens het WK Allround; hij kon niet lekker door de bocht vanwege het enorme obstakel. Zijn vriend en generatiebuddy Jan Bos is less lucky. Aan de start is hij een zielig hoopje niks, ‘maar zijn naakte enkels zijn fantastisch', zegt mijn moeder dan om haar idool enigszins goed te praten.
Carl Verheijen voegt al helemaal niets toe. Het wordt hoog tijd dat hij zijn piemelstrategie tijdens zijn glorieuze jaren opnieuw gebruikt, want ik kan niet voor hem uitvinden waar zijn probleem vandaan komt. En dan hebben we nog een schaatshottie die gewoon niet genoeg aandacht krijgt. Mark Tuitert pakt bijna nooit goud en dondert altijd net van het podium af - geheel ten onrechte - want KIJK toch eens naar die fluit! Ik adviseer alle dames om vanavond van 20:25 tot diep in de nacht gekluisterd aan NOS te zitten. Echt. Beter dan porno.
De Nederlanders zijn koplopers. Buitenlandse schaatsers komen niet eens bij ons podium in de buurt. Shani Davis hoeft alleen maar aan de start te staan of mama kraamt: ‘och Jaantje, dit is toch helemaal niks. Die naad van dat pak! Wie heeft dat zo genaaid?’ Uit Duitsland breekt er ook niemand door met z’n piemel. Daarbij komt dat Nederlands nieuwkomertje Koen Verweij vroeg volwassen geworden (en hoe). ‘Nog maar achttien, hè,’ zegt mijn moeder dan dubbelzinnig. Ja, schaatsenrijden op de schaats is heerlijk vermaak. Geniet, nu het nog kan, nog even van het laatste weekend schaatsen van dit seizoen, live vanuit Vancouver, en kies je favoriet. Piemelgewijs.
(20 reacties) Reageer >>
